Bijzonder kleinood..
Het bovenstaande is de inleiding tot een mooi item dat ik sinds kort in mijn bezit heb. Het gaat om het entreekaartje van de bovengenoemde wedstrijd ADO tegen Heracles, gespeeld in het Zuiderpark in Den Haag. Bij dit kaartje zitten ook de verslagen van beide wedstrijden tussen ADO en Heracles. Ook had de eigenaar van dit kaartje keurig bijgehouden welke wedstrijden hij bezocht. Een heel bijzonder kleinood in mijn verzameling. ​

Dubbele bekerontmoeting tussen Heracles en Sparta in 1982
We schrijven 20 februari 1982. Op het bekerprogramma staat de wedstrijd geprogrammeerd tussen Heracles en eredivisionist Sparta Rotterdam. Het is de eerste wedstrijd van de twee clubs om een plaats in de kwartfinale van het KNVB bekertoernooi. Ja, in die tijd werd er nog een thuis- en een uitwedstrijd gespeeld. Bij menig supporter kwam toen de laatste zondag van 1974 weer naar boven. Het toen torenhoog geplaatste Ajax werd in Almelo door het 'nietige' Heracles verslagen.

In het knusse Heraclesstadion aan de Bornsestraat bevolkten ruim 5500 supporters de tribunes. Ze hoopten op een wonder en dat hun club deze wedstrijd van Sparta zou gaan winnen. Na 90 minuten werd aan hun verwachting voldaan. Heracles speelde Sparta met als trainer en entertainer Barry Hughes van het veld.  De uitslag: 3-1 voor de Almeloërs. Eén van de uitblinkers in deze wedstrijd was de pas zeventienjarige Hendrie Krüzen. Jan Morsing, trainer van Heracles, liet in de krant optekenen: "zoals die jongen speelde vind ik klasse". Maar niet alleen Krüzen was de uitblinker. Ook Hannes Lalopua en Han Unaola waren deze avond de uitblinkers. Bij Heracles was het Jed Kerr die twee doelpunten voor zijn rekening nam. ​

In de aanloop naar de returnwedstrijd in Rotterdam, stond in de Twentse Courant een interview met trainer Jan Morsing. Hij was de opvolger van Theo Laseroms en afkomstig van FC VVV.  In het interview haalde hij uit naar de KNVB, waarvan hij vond dat zij de commercie belangrijker vonden dan een voetbalwedstrijd. Hierbij doelend op het bekerprogramma waarbij sinds enkele jaren de kwart- en halve finale uit twee wedstrijden bestaan. Ook de finale werd in twee wedstrijden afgewerkt. Hij zei onder meer dat het verrassingselement volledig  geweld werd aangedaan. Natuurlijk sprak Jan Morsing voor eigen parochie, omdat Heracles de eerste wedstrijd tegen Sparta met 3-1 had gewonnen en op basis van één wedstrijd in de halve finale had gestaan. 

Ruim driehonderd supporters (minstens vijf bussen) volgden de spelers in hun kielzog naar Rotterdam.  Hopend op een positief resultaat. Dat deden de spelers ook. Zoals Hans Bossink het voor de wedstrijd vertelde: "Dit mogen we niet uit handen geven. Iedereen geeft zich voor 150 procent  om de laatste vier te halen". Ook Jed Kerr gelooft in de uitschakeling van Sparta. De Engelsman scoorde in de thuiswedstrijd twee doelpunten.  De toen 22-jarige speler voelde zich eindelijk thuis in Almelo. Na een moeizaam eerste contractjaar heeft hij nu een basisplaats.  Hij hoopt in de wedstrijd tegen Sparta de andere Engelsman, Barry Hughes, een hak te kunnen zetten. Daaraan toevoegend dat in Engeland niemand ooit van de grappenmakende Engelse trainer heeft gehoord. 
Dan is de avond van de waarheid aangebroken. Zou Heracles stand houden tegen Sparta? Zouden de Almeloërs de laatste vier van het bekertoernooi halen?  Na 90 minuten was het helaas over en uit voor Heracles. En... scheidsrechter Bosman was de boeman in de ogen van iedereen die Heracles een warm hart toedraagt. En gelijk hadden ze.  Een kopbal van Arend Jansen een kwartier voor tijd werd door Adrie van Tiggelen in het strafschopgebied met de hand weggeslagen. Een terechte strafschop, daar was iedereen van overtuigd. Alleen scheidsrechter Piet Bosman niet.  Met zijn fout eindigde het sprookje van Heracles in het bekervoetbal. ​Foto: Felle protesten bij scheidsrechter Piet Bosman over de niet toegekende strafschop.

​

De doelpunten van Sparta vielen pas in de loop van de tweede helft. Eerst kreeg Louis van Gaal ruimte van de Heraclesspelers en zijn schot was raak. 1-0. Een paar minuten later was het Ron van de Berg die de 2-0 liet aantekenen. Aan dit doelpunt ging weer een misser van scheidsrechter Bosman vooraf. Hij weigerde te fluiten voor een overtreding van Van Gaal. De 3-0 kwam op naam van Rene van der Gijp.
(Foto: Jed Kerr heeft de stand op 3-1 gebracht. Links Hendrie Krüzen en rechts Hannes Lalopua).
​
Na afloop waren de bezoekers van de wedstrijd het erover eens dat Marc de Clerck een hoofdrol vertolkte in deze wedstrijd. Hij had vele reddingen in deze wedstrijd op zijn naam staan en bracht rust in de verdediging. 
Gedesillusioneerd vertrok Heracles van het Kasteel naar de Bornsestraat. Men was hoopvol gestemd over een goed resultaat maar helaas: geen feest.  
​Een paar dagen later pakte Heracles de draad in de competitie weer op. Met een 2-0 overwinning op VVV spoelde Heracles de kater van een paar dagen eerder weg. ​

Zaterdag 12 augustus 2005 is een dag om niet te vergeten. Heracles speelt sinds jaren weer op het hoogste niveau in het betaalde voetbal in Nederland. De eerste wedstrijd staat gelijk in de landelijke belangstelling door de problemen die Burgemeester Knip van Almelo voorziet met de PSV- supporters. Allereerst schaalt hij deze wedstrijd al in de hoogste categorie in. De reden waarom hij dat doet  is onduidelijk. Volgens Knip zijn supporters van beide teams, plus die van FC Twente,  erop uit om met elkaar te vechten.  Waarop hij dit baseert stemt tot vele vragen bij supporters, politiek en de rechterlijke macht.   Zelfs rechter Jue neemt de combiregeling van Knip onder  vuur.  De argumenten die Knip aandraagt worden  door hem en de politiek van tafel geveegd. Om het vege lijf te redden stelt  Knip voor om de PSV-supporters bij binnenkomst van de stad Almelo te ontvangen op een speciaal aangewezen parkeerplaats.  Vandaaruit worden zij per bus naar het stadion gebracht. Afstand parkeerplaats naar stadion is misschien 700 meter. In ieder geval is er een oplossing gekomen maar onder protest van de Eindhovense supporters. De wedstrijd kan op zaterdag 12 augustus 2005 toch gespeeld worden.  Want burgmeester Knip dreigt in het uiterste geval de wedstrijd ook nog te verbieden.

In de voorbereiding op het nieuwe seizoen is Heracles druk aan het zoeken naar versterkingen voor het elftal. Op het lijstje van Peter Bosz staat ook een spits vermeld.  En er komt een spits. Niet één uit Nederland maar uit Japan . Zijn naam:  Sota Hirayama. De toen twintigjarige spits speelt nog een oefenwedstrijd mee met Feyenoord waarna hij  een contract tekent voor drie jaar in Almelo. Na de Japanner wordt  er nog een Duitse doelman, Martin Pieckenhagen, een Belg, Jan Wuytens en een Est, Ragnar Klavan gehaald.

Dan de wedstrijd. Het Polman Stadion beeft van nervositeit. Het is toch de eerste wedstrijd op kunstgras in de eredivisie.  Assistent-trainer Hendrie Krüzen is volgens eigen zeggen ontspannen voor de wedstrijd, maar éénmaal op de bank begint  hij toch te trillen. Peter Reekers baalt dat hij niet mee mag doen. Een schorsing doet hem op de tribune belanden. ​

Een mooie sfeeractie van de supporters moeten de spelers steunen tot het verrichten van grootse daden tegen PSV.  Lange tijd houdt Heracles zijn tegenstander uit Eindhoven op 0-0.  Maar in de 84ste minuut lijkt het erop dat het Almeloos feestje op een deceptie zal uitlopen. Philip Cocu scoort uit een hoekschop de niet verdiende 0-1. Vaak gebeurt het bij een achterstand die vlak voor tijd wordt opgelopen dat de ploeg dan inéén stort. Maar bij Heracles is dat niet het geval. In de eerste wedstrijd in de Eredivisie én tegen PSV willen de spelers niet verliezen. Met steun van de supporters komen de Almeloërs  vlak voor tijd toch nog langszij. Een als voorzet bedoelde trap van Thijs Sluijter belandt in het doel. Heel het Polman Stadion staat op zijn kop om dit moment te vieren.  De terechte uitslag wordt 1-1.  
​Na afloop verlaten de spelers van PSV via de achterdeur het Polman Stadion,  niet in de gaten hebbende dat de spelers van Heracles ook bij de uitgang staan . Zij staan er  vrolijk handtekeningen uit te delen. De landskampioen tegen de in vele ogen beoogde degradatiekandidaat. Tien jaar verder weten hoe het is verlopen met Heracles in de eredivisie.

Voor de liefhebbers nog een foto uit 1941 uit de kampioenswedstrijd tegen PSV. Winst met 6-1.

Heracles speelde met Marco van Delden in de spits.  Hij was dat seizoen gehuurd van FC Utrecht en ging na het seizoen ook weer terug.  Ton Pattinama had er die dag niet veel zin. Hij liep ongeïnspireerd rond op het veld. Misschien was hij al met de gedachten bij een feestje van de Haagse club. 

In het Zuiderpark zaten en stonden 12.000 toeschouwers die na afloop van de wedstrijd via de open gezette hekken het veld  konden betreden om het behaalde kampioenschap te vieren. Maar zoals men gewend is in Den Haag, waren er al vele tientallen fans ruim voor afloop over de hekken geklommen.  Opvallend detail was de afwezigheid van bewakers met honden. Uit tactisch oogpunt werden deze  voor deze wedstrijd niet ingezet.  Nog een opzienbarende feit was dat de Haagse club geknoeid had met de elektronische stadionklok.  Voor de toeschouwers leek het erop dat scheidsrechter van der Niet eerder affloot  maar dat was niet het geval. De wedstrijd duurde gewoon negentig minuten.  Ach, dat kon in die tijd. 

Het seizoen 1988-1989 was tevens het laatste seizoen waarin de clubs zonder nacompetitie konden promoveren of degraderen.  Het seizoen erop werd het zogenaamde Duitse systeem ingevoerd van het spelen van een nacompetitie als toetje van het seizoen. Tegelijk met FC  Den Haag promoveerde ook Vitesse. 

SC Heracles ’74 eindigde dat seizoen op een twaalfde plek.  Uit 36 wedstrijden haalde de Almelose ploeg 34 punten.  Het maken van doelpunten, ondanks de aanwezigheid van Folkert Velten, was moeilijk. Slechts 46 keer werd er gescoord. Richard Vennema kreeg er wel 66 doelpunten om zijn oren.

(Klik afbeelding aan voor vergroting)

Zaakwaarnemers van voetballers zijn er door de jaren heen altijd geweest. In de jaren '60 maakte Hennie van Nee, oud-voetballer van Heracles, daar ook kennis mee.  Zo blijkt uit het volgende verhaal. 

De voetballer was een succesvolle spits bij  Heracles  en door zijn vele doelpunten werd hij  gekozen voor het Nederlands elftal. Voor de nationale ploeg speelde hij vijf interlands.  Om zijn niveau te handhaven c.q. te verbeteren trainde hij onder trainer de Bouter 's ochtends en 's middags extra bij Heracles.  Hennie van Nee kwam in 1961 van Zwolse Boys naar de Almelose voetbalclub voor een transferbedrag van 30.000 gulden.  Na een aantal seizoenen vertrok hij voor een bedrag van 100.000 gulden naar het Groningse GVAV. Hier tekende hij een tweejarig contract.  Helaas voor hem werd het in Groningen niet het succes waar hij van gedroomd had. Zijn medespelers waren ontevreden over het salaris wat hij bij GVAV verdiende. Zeshonderd gulden per week en van Nee was daarmee veruit de best betaalde speler van de club. Tijdens de wedstrijden werd hij niet of nauwelijks aangespeeld en zo ging het plezier in voetballen aan hem voorbij. Al na een half jaar was de club en van Nee het erover eens dat hun wegen na één seizoen moesten gaan scheiden.

Via dr. Georg Ratz, voetbalmakelaar uit het Zwitserse Bazel kwam hij in contact met de Duitse club Kickers Offenbach.  Maar voordat van Nee bij deze club  uit de tweede Bundesliga kwam te spelen moest hij eerst een exclusief contract tekenen met zijn zaakwaarnemer Ratz.  Alleen hij mocht Hennie van Nee verkopen tijdens de transferperiode in 1966.  Contacten met Zwitserse clubs leverden niet het gewenste resultaat op. Standard Luik en FC Luik waren ook geïnteresseerd in van Nee maar Dr. Georg Ratz verbood hem om aandacht aan deze Belgische clubs te schenken.  Voor Kickers Offenbach speelde hij een proefwedstrijd in Offenbach. Aan deze wedstrijd deden maar liefst 22 spelers aan mee uit diverse landen.  Blijkbaar had van Nee een goede indruk bij het bestuur van Kickers Offenbach achtergelaten en was zij naar Bazel afgereisd om met Ratz te onderhandelen. Henny van Nee stond nog bij GVAV onder contract dus ook daar moest  nog mee worden onderhandeld. De Groningse club nam genoegen met een transfersom van 50.000 gulden. De helft van wat zij een jaar daarvoor aan Heracles hadden betaald.  Van Nee ontving zelf een handgeld van enige tienduizenden guldens maar daarvan  moest hij wel een ruim percentage aan Dr. Ratz afdragen voor diens bemiddeling.

Het begin in Offenbach was geen succes voor van Nee. Een arts had een maagzweer bij hem geconstateerd en daarom moest de voetballer een week of zes blijven liggen. Na zijn genezing begon hij met trainen bij de club. Doordat hij niet scoorde stak de kritiek al snel de kop al op. Hij moest immers publiekslieveling en sterspeler Siegfried Gast doen vergeten. Gelukkig voor van Nee begon hij toch te scoren en werd hij uiteindelijk door het sportweekblad Der Kicker tot beste speler van Kickers Offenbach uitgeroepen.  Bij de Duitse club verdiende hij 2000 gulden meer per maand dan bij GVAV.  Zelf was van Nee blij dat Dr. Georg Ratz op zijn pad kwam. Die bracht hem van GVAV naar Kickers Offenbach.  
De macht van zaakwaarnemers van spelers was dus in de jaren '60 al ruimschoots aanwezig met exclusieve contracten.  Om spelers aan zich te binden werden deze vaak bij hen thuis uitgenodigd. Zo ook Henny van Nee die met zijn  gezin in het huis van dr.  Ratz een week lang kon genieten van overdadige luxe. 
Hennie van Nee bleef één seizoen in Duitsland en vertrok daarna naar België om tenslotte zijn carrière van HFC Haarlem af te sluiten.

Aan het eind van de 19e eeuw werd door Bernardus Lambertus Buyvoets de Almelose vleeswaren en conserven fabriek opgericht.  Het bedrijf werd later kortweg BLB genoemd. Het bedrijf was lange tijd gevestigd in een fabriek gelegen aan de Wierdensestraat in Almelo. Om iets preciezer te zijn staat op de plek waar de fabriek stond nu de moskee.
Wat heeft deze informatie nou te maken met Heracles? In de jaren '60 werd het bedrijf BLB sponsor van Heracles. Tegenwoordig is men als sponsor lid van een businessclub. In de jaren '60 en '70 kende men dit fenomeen nog niet. Toch hadden de voetbalclubs sponsors nodig om hun doelen te realiseren. Heracles was daarop geen uitzondering en men had in die jaren diverse sponsoren aan zich weten te binden. 
Buyvoets vleeswaren- en conservenfabriek, kortweg BLB, was één van die sponsors. Een naam die bij vele supporters nog steeds herkenbaar is. Hoe komt het dat de bekendheid heden ten dage er nog is? Een antwoord hierop geven is niet zo moeilijk. Rondom het voetbalveld van Heracles aan de Bornsestraat werden de vakken ingedeeld met letters. BLB sprong hierop in door op deze vakaanduiding een blik met hun naam te plaatsen. Het bekende BLB-blik waarin de hammen werden verkocht. Op diverse foto's zijn deze blikken nog te zien. Het bleef niet alleen bij de blikken op de palen. Het bedrijf sponsorde ook de achterkant van de lidmaatschapskaart (foto hieronder). Met grote letters stond daarop BLB oftewel: 'Beslist Lekker Beter'.